Η λειτουργία του Traverso Rossa, μεταφέρεται σταδιακά στο νέο site,

# Marxism.

Ωστόσο, το υπάρχον blog και το υλικό που περιέχει, θα παραμείνουν προσβάσιμα.



14 Ιουλίου 2012

Σιγή ασυρμάτου




Αυτό το σκηνικό πολιτικής και ιδεολογικής δύσπνοιας, που έχει κατακλύσει κάθε πλευρά της κοινωνικής ζωής δεν μπορεί να διαρκέσει για πολύ ακόμα. Αυτή η ψεύτικη νηνεμία, η φαλκιδευμένη εντύπωση κοινωνικής ραστώνης , είναι βέβαιο πως θα διακοπεί βίαια και ρηξικέλευθα.

Δυστυχώς αυτή η βίαιη διακοπή δεν θα προέλθει και δεν μπορεί να προέλθει απο την πλευρά ενός εργατικού κινήματος ταξικής χειραφέτησης, αλλά απο απελπισμένες λαϊκές μάζες που παραζαλισμένες απο τα χτυπήματα της αστικής πολιτικής, θα βρούν διέξοδο έκφρασης σε ένα φασιστικό λαϊκισμό που μέρα με την μέρα βαθαίνει και επεκτείνει την απεύθυνσή του σε εργατικά στρώματα που κινούνται ολοταχώς  στην αποδοχή ενός φασιστικού ολοκληρωτισμού ως αντίπαλο δέος απέναντι στον ολοκληρωτισμό του έχει το πρόσωπο του υφιστάμενου αστικού πολιτικού προσωπικού.

Η εργατική χειραφέτηση, το κομμουνιστικό πρόταγμα, η απελευθερωτική προοπτική της κομμουνιστικής επιλογής, αποτελούν "μαύρο κουτί" για την πλειοψηφία των εργαζόμενων που κινούνται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, ενώ πειθαρχώντας στο σύστημα που τους σμίλεψε, αναζητούν την "απελευθέρωση" στις πιο αρρωστημένες εκδοχές του καπιταλισμού, στον φασισμό και στον δολοφονικό ολοκληρωτισμό που αυτός φέρει στον πυρήνα της φυσιογνωμίας του.

Η κομμουνιστική αφήγηση πρέπει να γραφεί απο την αρχή. Οι δείκτες του ρολογιού της ιστορίας έχουν γυρίσει πίσω, πιο πίσω ακόμη και απο την εποχή, που το κομμουνιστικό μανιφέστο μπόλιαζε το μυαλό και την ψυχή των εργαζόμενων με την αισιοδοξία του νέου κόσμου που φαινόταν στον ορίζοντα να ξεπροβάλλει. Δεν ξέρω αν το βάρος της εύθυνης, μιας  νέας κομμουνιστικής αφήγησης θα καταστεί δυνατό να αναληφθεί απο τις υφιστάμενες δυνάμεις κομμουνιστικής και επαναστατικής αναφοράς, δεν γνωρίζω αν οι κομμουνιστικές πρωτοπορίες που γεννιούνται και θα γεννηθούν θα προλάβουν το "ραντεβού με την ιστορία". Αυτό που ξέρω είναι πως πρέπει άμεσα και επιτακτικά να αναιρεθεί στους δρόμους και στις γειτονιές, στους χώρους δουλειάς αυτή η καταθλιπτική "σιγή ασυρμάτου" προϊόν της της αστικής τρομοκρατίας, γέννημα του καπιταλιστικού ολοκληρωτισμού που κατακλύζει κάθε ελεύθερη γωνιά.

Ακόμη και αν δεν προλάβουμε να νικήσουμε , έχουμε ευθύνη να θέσουμε έστω τα πρώτα ερείσματα της μελλοντικής νίκης του κόσμου της δουλειάς. Αυτό το οφείλουμε. Άλλωστε οι κομμουνιστές πέρα απο την πολιτική, πέρα απο την θεωρία, πέρα απο την τακτική και την στρατηγική είναι κυρίως "αυτόχθονες της χώρας της ελευθερίας" παρόν αποκρυστάλλωμα της μελλοντικής κοινωνίας της κομμουνιστικής ελευθερίας. Και ως τέτοιο πρέπει πρωτα απ όλα να σπάνε την αρρωστημένη σιωπή της αστικής τρομοκρατίας, να αποτελούν ιστορική παραφωνία κόντρα στους συσχετισμούς δύναμης που δεν αποτελούν παρά μόνο έκφραση ενός παρόντος που κυοφορεί το μέλλον της υπέρβασής του.   


7 σχόλια:

  • Αντωνης says:
    14 Ιουλίου 2012 - 11:40 μ.μ.

    Προσπαθούμε σύντροφε, ειλικρινά. Έγιναν πολλές προσπάθειες αυτές τις μέρες, και κοινοβουλευτικές και στο εργατικό κίνημα, και γράφουμε και γράφουμε και γράφουμε.

    Τι άλλο να κάνουμε;

  • traversorossa says:
    15 Ιουλίου 2012 - 12:22 π.μ.

    Δεν αρκεί σύντροφε Αντώνη. Το βλέπεις. Χρειάζονται νέες δυνάμεις, φρέσκιες, απαγκιστρωμένες απο το μεθύσι των ένδοξων νικών, συμφιλιωμένες και κατασταλαγμένες με τα βαθύτερα αίτια της ήττας του κομμουνιστικού κινήματος.

    Ότι γίνεται είναι σημαντικό αλλά όχι αρκετό.

    Δεν έχω ακόμη απαντήσεις. Τουλάχιστον ολοκληρωμένες. Αλλά τα ερωτήματα είναι μια καλή αρχή.Μια αναγκαία αρχή

  • Αντωνης says:
    15 Ιουλίου 2012 - 12:23 π.μ.

    Για ρίξε μια ματιά εδώ και πες μου πού να αποταθούμε. Σε άλλη χώρα;

    http://leninreloaded.blogspot.com/2012/07/blog-post_15.html

  • traversorossa says:
    15 Ιουλίου 2012 - 12:41 π.μ.

    Το είδα. Ή σε άλλη χώρα ή καλύτερα στην " κρυφή" χώρα μέσα στην χώρα. Και εκεί είναι τα δύσκολα.και είμαστε ανεπαρκείς. Όχι πρόσφατα ανεπαρκείς. Διαχρονικά ανεπαρκείς. Απλά τώρα φάινεται η γύμνια.

  • Cos says:
    16 Ιουλίου 2012 - 4:35 μ.μ.

    Η ανεπάρκειά μας (μικρή ή μεγάλη) δεν είναι λόγος να τα παρατήσουμε, ούτε βέβαια να υποχωρήσουμε. Αρχίζει και υπάρχει σε όλους μας μια απογοήτευση και είμαστε υποχρεωμένοι να την νικήσουμε άμεσα. Θα τα καταφέρουμε αν εμπιστευτούμε ξανά το εργατικό κίνημα και τους ταξικούς αγώνες.

  • Αντωνης says:
    17 Ιουλίου 2012 - 12:46 π.μ.

    Να είναι πάρα πολύ περήφανοι όσοι αγωνίστηκαν με το ΚΚΕ. Να ξέρουν ότι αγωνίστηκαν για κάτι αληθινό και σπουδαίο. Και να μην τα βάλουν κάτω. Είναι η αληθινή πρωτοπορία της κοινωνίας τους.

  • Tassos says:
    2 Σεπτεμβρίου 2012 - 8:50 μ.μ.

    Οι δυσκολιες στον δρομο που χαραξε και χαρασει το επαναστατικο κινημα παντα θα υπαρχουν, δεν προκειτια για ευθεια γραμμη ουτε για ευκολη διαβαση προς τον νεο κοσμο, παρτε για παραδειγμα την Κολομβια-χωρις αυτο να σημαινει οτι εγω προσωπικα συμφωνω με το FARC απολυτα-οπου οι λαικες δυναμεις μαχονται ενοπλα πανω απο 25 χρονια.Υποφερει εκει ο λαος, ματωνει, λετε να μην ξερει προς τα που ειναι το δικιο του?Ομως η αστικη ταξη ειναι πολυπλοκαμη, ισχυρη μες στην δικταρτορια της, χρησιμοποιει δεκαδες μηχανισμους χειραφετησης, δεν αρκει μονο ναχεις δικιο, πρεπει να το αποδεικνυεις κιολας καθημερινα μεχρι οι μαζες να σε καταλαβουν...κιαυτο δεν ειναι ευκολη υποθεση

Δημοσίευση σχολίου

1. Αναδημοσιεύονται όλα τα σχόλια , που ο συγγραφέας τους, χρησιμοποιεί τουλάχιστον, ψευδώνυμο.

2. Δεν αναδημοσιεύονται υβριστικά σχόλια

3. Αποκλείονται ρατσιστικά, φασιστικά και κάθε είδους εθνικιστικά σχόλια.

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.